Imperfectie
Wij leven in een sterk geautomatiseerde omgeving: een op het eerste gezicht gesmeerd lopend systeem waarin alles perfect op elkaar lijkt afgestemd. Computers en andere apparaten fungeren als verlengstukken van ons lichaam. Ze verbinden ons met een virtuele wereld, waar onze eigen lichamelijkheid er niet meer toe lijkt te doen. Maar wat als we ons overgeven aan die abstracte wereld, hebben we dan nog wel grip op die technologische hulpstukken? Of houden die xf3ns juist in hun greep? Compenseren deze hulpstukken in wezen onze imperfectie?
